Pokój dla mamy

Kiedy przeżywamy silny stres, oddech staje się szybki i płytki. To naturalna reakcja organizmu przygotowującego się do walki lub ucieczki. Powolny, spokojny oddech wysyła do mózgu sygnał, że zagrożenie minęło, dzięki czemu układ nerwowy może stopniowo wrócić do równowagi.

Pomocne jest także ćwiczenie orientacji. Rozejrzyj się powoli po pomieszczeniu. Zauważ pięć rzeczy, które widzisz, cztery, których możesz dotknąć, trzy, które słyszysz, dwie, które czujesz nosem, i jedną, której smak odczuwasz. To proste ćwiczenie pomaga wrócić do chwili obecnej, gdy umysł utknął we wspomnieniach lub katastroficznych myślach.

Ucisz ciało, wyostrz umysł
Zapytaj siebie, czy jesteś spięta. Jeśli tak, powiedz sobie:„Ucisz ciało, wyostrz umysł.”
‍Uśmiechnij się delikatnie. Rozluźnij kolejno mięśnie twarzy, barków, ramion i całego ciała. Następnie wykonaj trzy spokojne, głębokie wdechy i wydechy.Wykonuj to ćwiczenie kilka razy dziennie, a z czasem zauważysz, że Twoje ciało szybciej wraca do stanu równowagi i zużywa mniej energii na utrzymywanie napięcia.

Spokój i bezpieczeństwo
Zastosuj to ćwiczenie, gdy jesteś zdenerwowana, czujesz narastające napięcie lub ogarnia Cię lęk.
Połącz kciuki obu dłoni z palcami serdecznymi. Palce środkowe i wskazujące połóż na czole, tuż nad brwiami. Najlepiej na głos, a jeśli nie jest to możliwe - w myślach - powtarzaj:„Jestem bezpieczna. Jestem spokojna.”
‍Jednocześnie wyobraź sobie koło i powoli wodź wzrokiem po jego obwodzie. Powtarzaj ćwiczenie przez kilka minut lub do momentu, aż zauważysz, że napięcie zaczyna się zmniejszać.

Silny stres i trauma często sprawiają, że mamy ochotę wycofać się z kontaktu z innymi. Tymczasem spokojna obecność drugiej życzliwej osoby pomaga układowi nerwowemu odzyskać poczucie bezpieczeństwa. Psychologowie nazywają to współregulacją – nasze ciało korzysta ze spokoju drugiego człowieka.

Zastanów się, kto może być teraz taką osobą dla Ciebie. Może to partner, ktoś z rodziny, przyjaciółka, kolega z pracy albo specjalista. Nie musisz od razu opowiadać całej historii. Czasem wystarczy powiedzieć:„Mam dziś trudniejszy dzień. Czy możesz chwilę ze mną pobyć albo porozmawiać?”

‍Rozmowa nie zawsze rozwiązuje problem, ale często pomaga odzyskać poczucie, że nie jesteś z nim sama.

Lek na wszystko

Sen pomaga w sposób naturalny przetworzyć, zasymilować uraz i wspomnienia, podczas gdy nadaktywność może doprowadzić do sytuacji odwrotnej. Należy więc – jeśli tylko możesz sobie na to pozwolić – ułożyć się do snu.

Regularnie i zdrowo

Próbuj kłaść się do łóżka o regularnych porach i wysypiaj się. Regularny i dobry jakościowo sen jest warunkiem niezbędnym utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia. Badania wskazują, że dorosły człowiek powinien spać 7-9 godzin dziennie, a dzieci odpowiednio więcej. Wystarczy doba czuwania, by zakłóceniu uległy procesy poznawcze, a po dwóch dobach dochodzi do zaburzeń percepcji i obniżenia nastroju.

Aktywność fizyczna pomaga organizmowi rozładować napięcie nagromadzone podczas stresu. Wystarczy regularny ruch dostosowany do Twoich możliwości.Jeśli możesz, wybierz się na 15–20-minutowy spacer, niezależnie od pogody.

Korzystaj z każdej okazji do łagodnego ruchu. Pływanie, taniec, joga, jazda na rowerze czy praca w ogrodzie mogą wspierać regulację układu nerwowego i poprawiać nastrój.

Warto także znaleźć aktywność angażującą dłonie i zmysły - robienie na drutach, ceramika, malowanie, majsterkowanie czy ogrodnictwo pomagają wyciszyć umysł i skupić uwagę na chwili obecnej.